13-06-06

Cup voor mannen

De Nederlandse bondscoach is geen trainer van dertien in een dozijn. Nee, de heer van Basten is waarlijk uniek. Hij houdt de teugels strak in handen zonder op een verstikkende wijze z'n wil op te leggen. San Marco had de spelersboetes al afgeschaft en vervangen door het vertellen van een mop voor de groep. Gisteren voegde hij daar een alternatieve straf aan toe. Iedereen stond erbij en keek ernaar met open monden. Toch rakelt de pers het voorval vandaag nauwelijks op.

Wat is er gebeurd? In een oefenpartijtje handelde Dirk Kuyt egoïstisch en schoot op doel terwijl hij naar Khalid Boulahrouz had moeten passen. Nederlandse spelers zijn niet op hun mondje gevallen dus gaf Khalid direct uiting aan zijn ongenoegen. Daarop trachtte Kuyt luid scheldend zijn gelijk te halen. Waarna van Basten een pauze inlaste om zijn twee trainingsassistenten te raadplegen die hem hun visie op de feiten gaven. Dirk Kuyt kreeg ongelijk en San Marco beval hem Boulahrouz een kusje op de wang geven. En zo geschiedde! Onvoorstelbaar!

Ik vraag jullie: als de meest assertieve spelers ter wereld elkaar op training kussen, maken zij dan een grotere kans om de wereldtitel te winnen of net niet? "Het mag natuurlijk niet té soft worden" zei Jack van Gelder. Anderen meenden dat het bewijs geleverd was dat de groep heel hecht is. Ja, hallo, straks laten de kezen moedwillig hun zeepjes onder de douche vallen! Het zal de doorsnee oranjefans worst wezen hoe hun idolen met elkaar omspringen als hun elftal de wereldtitel maar behaalt.

Gisteren werd er ook serieus gebald, een mens zou het bijna vergeten. De dag begon met de Verenigde Staten versus Tjechië. Op papier mag de affiche er dan wel aantrekkelijk hebben uitgezien, op het veld kwam het verkeer hoofdzakelijk uit één richting. De match ging ongelukkig van start voor de Yanks: lange Jan buffelde na vijf luttele minuten de één nul tegen de netten. De boomlange kopbalspecialist tartte vervolgens het lot en trok teveel met Onyewu op. Iedereen maar vooral Salou weet wat dat betekent: de kans op een blessure neemt exponentieel toe. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Köller het plots aan z'n hamstring kreeg. Het uitvallen van de klassespits overschaduwde de glansprestatie van de jonge Rosicky die twee keer kon scoren. Dat was niet meteen een moeilijke opgave omdat de Amerikaanse goal werd bewaakt door Kasey Keller, in een vorig leven nog werkzaam als stripfiguur.

De tweede match oogde tof: Australië tegen Japan. Exotiek troef, dacht ik en voorts maakte ik de bedenking dat ik wat blij was dat ik moest gaan werken. Op het werk is er namelijk airconditioning, een handig iets waarover ik thuis niet beschik. Tevens prees ik mij gelukkig niet voortdurend geconfronteerd te worden met die stomme bolle kop van een Guus Hiddink. Ja, somtijds is een mens waarlijk gelukkig met de kleine dingen des levens.

Voor de Aussies en de Jappen was de wedstrijd er één op het scherp van de snee. In een groep met Brazilië en Kroatië zijn zij de zwakke broertjes en dus was enkel een zege goed genoeg. De spleetogen scoorden het eerste doelpunt. Guusje ging vervolgens bijna door het lint omdat hij een overtreding op de keeper had gezien. In de diverse samenvattingen op allerlei zenders heb ik de beelden bekeken en herbekeken. Ik heb er deze nacht zelfs over gedroomd. Ik droomde dat de keeper van Australië de bal uit de netten viste, het leer kuste en vervolgens de twee Jappen kuste die hem hadden gehinderd en als kers op de taart de Egyptische scheidsrechter. Schwarzer draaide de man in het zwart echter vol op de mond. Ref El Fatah vond dit akkefietje helemaal niet grappig en liet zichzelf tot ontploffing brengen waarna de derde wereldoorlog uitbrak.

Gelukkig liep het in het echt niet zo'n vaart. De scheids gaf zijn vergissing ruiterlijk toe. De Aussies staken een tandje bij. Dat hielp niet en god Guus zag dat het niet goed was. De wondertrainer bracht na de rust dan ook drie nieuwe spelers in. Twee daarvan maakten in de slotfase van de wedstrijd het verschil. Cahill scoorde in geen tijd tweemaal en Aloïsi éénmaal. Boeken dicht voor Japan dat met een leeuwenhart streed maar nu al zo goed als kansloos is.

Het laatste half uur van Italië tegen Ghana kon ik live meemaken. Wat is er toch met de Afrikaanse ploegen op dit wk? Zij spelen nooit slecht maar verliezen bijna altijd. Het ontbreekt hen aan een neus voor doelpunten en tactisch vernuft. Ghana voetbalde bij momenten erg goed maar scoren zat er op geen enkel moment in. Italië speelde het spel slim en als dat geen cliché is, is Guus Hiddink een fotomodel. Ik zie Italië het ver schoppen op dit wereldkampioenschap. Waarom? Omdat zij ijzersterk georganiseerd voetballen, goals maken als het moet en een fantastische keeper hebben. Meer heb je niet nodig om kampioen van de wereld te worden.

En iedereen weet natuurlijk dat Italiaanse voetballers elkander van oudsher kussen, niet alleen op training maar overal: voor, tijdens en na de match, op hun glimmende Vespaatjes, in het ijs- en in het schoonheidssalon en wie weet ook onder de douche. Mij zou het in elk geval niets verbazen.

11:25 Gepost door Geert De Busschere | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Razzak De Ghanese spits Pimpong verdient volgende keer toch wel een vermelding, is het niet, GDB?

Gepost door: B | 13-06-06

De commentaren zijn gesloten.