18-06-06

Elleboogjes bij de kip

Di Rossi deelde gisteren een elleboog uit aan McBride. Pardaf op zijn bakkes. O, o wat kan ik van goeie vechtscènes toch intens genieten! Maar niet gisteren want mijn sinussen waren zwaar ontstoken. Het enige wat ik voelde was afgunst. Of ik had zin om zelf iemand op z’n muil te peren of de mijne moest mits een paar goed gemikte boenken worden bewerkt zodat ik wat vrijer had kunnen ademen. Ik herinner mij niet meer wat ik exact voelde. Met die gevoelens altijd.

Wat vooraf ging aan de match Italië tegen de Verenigde Staten liet het ergste vermoeden. Ik was naar de Chinees in de Statiestraat gefietst, was binnen gegaan nadat ik m’n fiets op slot had gedaan, had pikante kip en twee sateekes besteld en was gaan zitten. De Chinezen waren aan het werk gevlogen als twee Aziatische pluimveeboeren op de vlucht voor Aziatische griep. De uitbaters zijn een man en een vrouw met gezichten die anti-reclame voor eten maken, iets wat voor de rest absoluut niet van belang is. Ik zat daar dus te wachten op m’n avondmaal. Het was iets voor negen. Ik keek naar buiten omdat ik niets anders te doen had. Aan de overkant strompelde een wel erg dikke man voorbij. Hij had precies een ietsje teveel gedronken en had het erruug moeilijk om recht te blijven. Zo moeilijk dat hij viel. Pardaf op zijn bakkes.

Wat ik wil zeggen: er hing een zekere agressie in de lucht gisteren. En wie agressie zegt zegt Duitsland. Inderdaad: wereldoorlog drie brak uit tijdens de match Italië versus de Verenigde Staten. Mij niet gelaten. Ik zat ondertussen pikant kieken te vreten. Ik had net een onverantwoord lang stuk selder in mijn muil geschoven toen Di Rossi Mc Bride een toek gaf. Iedereen sprak er schande van. Ik vond het ook niet kunnen, zo’n lang stuk selder. En dat noemt zich dan een kok! Vervolgens werd het incident zeker duizend keer herhaald. Spectaculair oogde het bloed onder het oog van McBride zeker.

Tussen veldslagen door werd er een potje gebald. De vuisten ook. Haha. Nee, ernstig nu. Italië kwam één nul voor dankzij een doelpunt. Zonder doelpunt blijft het scorebord op nul en met de nul ben je niets en als je niets bent word je geen wereldkampioen en dan sta je niet in de spotlight want dan ben je gezien, eraan voor de moeite, dan bijt je in het stof (an other one doem doem doem). Ik denk dat er iets in die kip zat gisteren. Ik vertrouw het zaakje voor geen cent, zo flets en zo week die kippestukken waren. Temeer omdat de twee uitbaters er niet al te florissant uitzien.

Laat ik bij het voetbal blijven, jullie hebben immers geen uitstaan met m’n kieken. De Italianen scoorden maar de match ging zo vlotjes en zo makkelijk dat de Azurri een minuut later besloten in eigen doel te schieten, kwestie van de spanning te verhogen en toch een béétje tegenstand te hebben. Op het laatste scoorde Marcus ‘Da Bomb’ Beasley de treffer die de VS op rozen had kunnen zetten mocht sukkel McBride met z’n suffe kop niet buitenspel hebben gestaan en de goal niet was afgekeurd.

Nee, alle gekheid op een kaartje, het was geen wedstrijd voor hartlijdende fans of doetjes van spelers. Kevinneke Vandenbergh bij voorbeeld zou het geen halve speeltijd hebben volgehouden. Het watje zou in tranen zijn uitgebarsten, van het veld zijn gestuurd en na een aflevering van de Fabeltjeskrant in zijn knus bedje in slaap zijn gewiegd door zijn mama.

Ik was het bijna vergeten maar er zijn gisteren nog twee andere matchen gespeeld: Portugal – Iran met als verrassende winnaar Portugal (not). Geeuw, geeuw. En Tjechië versus Ghana, die naar het schijnt een fantastische match moet zijn geweest. Ik heb hem niet gezien, ik geef dat grif toe. Ik was immers nog niet uit de coma ontwaakt waarin ik was geraakt tijdens Portugal – Iran. Over twee losers getypt, dat waren er twee van het zuiverste gehalte.

Iemand die denkt dat Portugal het ver zal schoppen zit zo fout als fout kan zijn. Cristiano Ronaldo wil zich ten koste van de ploeg als ster profileren maar kan het elftal niet dragen. Louis Figo is nog steeds dé man bij de Portugezen maar wel een leider op zijn retour. En zo zit Portugal dus tussen wal en schip. Ik moet toegeven: Ronaldo in de ploeg én Figo: het is een luxeprobleem. Ach, zei de blinde, ik zit er niet mee en veerde recht uit z’n Poang van zeven frank.

11:37 Gepost door Geert De Busschere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.