27-06-06

IJskoude kerels

De Zwitsers moeten vele uren geoefend hebben op het missen van elfmeters. Hoe zij gisteren erin slaagden om na honderdtwintig minuten slaapverwekkend voetbal geen enkele keer te scoren daar doe ik m’n hoed voor af. Sabena op de fles laten gaan en honderden mensen werkloos maken vormt voor de klokkenbouwers geen probleem. Maar een penalty erin trappen: ho maar!

Shevchenko mocht de eerste penalty trappen. De wereldster kon de elfmeteritis niet bedwingen. Zuberbühler pakte de slecht genomen penalty hoewel de keeper zijn naam niet mee had. Die doet mij denken aan boilers en verwarmingsketels maar wat doet dat ertoe? Volgens mij niets. Streller mocht vervolgens de eerste van de Swissies trappen. Ik weet niet of u Streller kent. Ik neem aan van niet. Hem niet kennen is niet erg, verre van, want spits Streller houdt het midden tussen een aangedikte versie van Crouch en een pocketversie van Köller. Hij is zeg maar een doorsnee mediumsize bonenstaak. Tijdens de match heb ik mij aan de kerel groen geërgerd. Hij raakte geen bal, kon hem zeker niet bijhouden en geraakte enkel over z’n man als hij de bal niet had en dat was voortdurend het geval. Fantastische voetballer kortom. Elke trainer die z’n ploeg het liefst ziet degraderen zal de schlemiel met graagte binnenhalen. Het mocht dan ook geen verwondering wekken dat Strellers elfmeter zo mogelijk nog slechter op doel werd getrapt dan die van Shevchenko. De brilscore stond daarmee nog steeds op het bord. De neutrale fans vergleden stilaan in een diepe coma van pure verveling.

De tweede speler aan de beurt voor Oekraïne was een lefgozer die ongetwijfeld aan het begin staat van een briljante carrière. Milevski was even voor het einde van de reguliere speeltijd ingevallen en beviel mij uitstekend. De snaak is dribbelvaardig, snel en balvast. Elke trainer die het beste met zijn ploeg voor heeft zal hem graag contracteren. Of nee, te laat, Chelsea heeft het talent al binnengehaald. Milevski straalde als enige op het veld durf uit en dat was al het halve werk. Hij nam een aanloop en stifte de bal recht in het midden van het doel. Zuberbühler lag op dat ogenblik op de grond, al verslagen voor de bal vertrok. Nadien ging het van kwaad naar erger voor de bibberende Tobleroneboys. Blochin is Milevski op z’n minst een basisplaats in de kwartfinale tegen Italië verschuldigd.

Over Italië kan ik kort zijn. Het deed wat het moest doen: doorstoten naar de kwartfinale. De hemelsblauwen hadden daarvoor een onterecht toegekende elfmeter in de drieënnegentigste minuut nodig, meteen het allerlaatste wapenfeit van de match. Toch zou ik de plaatsing niet onterecht noemen. Het Australië van Guus Hiddink mocht immers veertig lange minuten met een man meer voetballen nadat Materazzi tegen een rode kaart had aangekeken. Dat de socceroos die situatie niet konden benutten was volledig de verdienste van de hardwerkende Italianen. In de slotfase trok verdediger Grosso op avontuur en struikelde over een gevallen Australiër, toevallig in het zestienmetergebied. De ref kende een penalty toe.

Francesco Totti, die koud op het veld stond want pas ingevallen in de vijfenzeventigste minuut, nam de zware verantwoordelijkheid op zich. De cameralens zoomde in op z’n gezicht net voor hij de alles beslissende aanloop nam. De wereld aanschouwde de ijskoude ogen van een rasechte goalgetter. Totti keek de bal in het doel nog voor hij hem met z’n gouden voeten had beroerd. Schwarzer daarentegen verschrompelde. De arme man maakte geen schijn van een kans. De Australische keeper had derhalve niet misstaan in de match Zwitserland – Oekraïne. Daar liepen de zenuwpezen elkaar ook in de weg.

Zelfbeheersing is een karaktertrek die door velen onder ons wordt geimiteerd. Maar als het er echt op aan komt, als de aap uit de mouw moet komen, als het vijf voor twaalf is, als het er zo om spant dan het elastiekje van je slip op barsten staat, ja dan zakken de meesten onder ons door de mand. Het is in de voetbalwereld niet anders. Milevski en Totti zijn witte merels die door hun trainers gekoesterd moeten worden. Immers, de koelsten heersen over de wereld, zeker in de verzengende Duitse hitte.

12:34 Gepost door Geert De Busschere | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.