08-06-08

Frei belachelijk

Hakans zaak id StatiestraatDat voetbal een mietjessport is weet iedereen.  Maar dat de jeannollen nu ook trots op hun nichterig gedrag zijn weten we pas sinds gisteren.  Wat was er te zien op m’n reuzegroot plasmascherm?  Het EK.  Voor de dames: EK staat voor Europees Kampioenschap.  Nee, niet indoorkaatsen of diepzeedammen of zo, nee, ik heb het over voetbal.  Koning voetbal regeert, ladies, dus ga even drie weken sokken breien.  Welkom op de voetbalplaneet, dudes en dudettes.  Dit is GDB vanuit z’n Poang van zeven frank.

Even recapituleren.  Frei huilde.  Frei de trotse aanvoerder van het Zwitserse elftal.  Frei de Behinderte want slecht op z’n heup geland na een val van het zevende knoopsgat.  Dezelfde Frei maar dan in ongeschonden staat had voor het tornooi luid verkondigd dat Zwitserland met niets minder dan de EK-titel genoegen zou nemen.  Hij had zich op de borst geklopt en uitgeroepen dat hij apetrots was aanvoerder van Zwitserland te zijn.  

Geen helft heeft Freike het volgehouden.  De jeannol werd onder z’n hol geshot und abgeführt.  Het was niet eens een doodtrap, nee, gewoon een schopje zoals er duizend in een dozijn gaan.  Miet Frei kwam slecht neer op z’n kunstheup of zo.  Of was het z’n knie?  Ja, het was z’n knietje.  Dat deed ooooooooo  zoooooo veel pijn. Weg EK.  Dag tornooi.  Vaarwel aanvoerdersbandje in mooi reflecterend geel.  Nee, ja, het was drama met de grote D.  Puur zoals de fondant chocolade van Toblerone.  Frei was vom einem Moment auf den anderen niet meer blij.  

Voor wie niet mee is: ik heb het over de openingsmatch van het tornooi, Zwitserland – Tsjechië.  Zwitserland dealt in dramatiek.  Voor de aftrap wilden zij al meedelijden opwekken omdat de vrouw van de trainer afgelopen week in het ziekenhuis werd opgenomen.  Aan welke ziekte zij lijdt wordt angstvallig geheim gehouden.  Ik gok op een acute vorm van seniliteit in de hoogste graad.  Wat wil je?  Als je getrouwd bent met de trainer van de Zwitserse voetbalploeg?  Köbi Kuhn heet de opperkoekoek en hij heeft een hoofdje dat door het oogje van een naaldje kan.  Zo klein is z’n controlekamer.  Veel taktische plannen kunnen daar volgens mij niet in.

De match gaf me gelijk.  Köbi had z’n mannen de opdracht gegeven aan te vallen.  De roodwitten konden moeilijk anders want zij zijn de gastheren van het tornooi.  De Tsjechische coach had Köller geposteerd voorin en had het bevel gegeven lange ballen in de richting van de bonestaak te versturen.   Dat bracht niets op behalve een saai kijkspel.

Best dat Frei huilend het veld werd afgevoerd, zoniet hadden wij helemaal niets gezien de eerste helft.  De tweede helft bracht beterschap in de vorm van een doelpunt.  Dat werd gescoord door de vervanger van Köller, ene zekere Sverkos.  Volgens mij is dat Tsjechisch voor varken doch ik kan me vergissen.  De spits van Banik Ostrava maakte de goal en sloeg meteen daarna op de binnenkant van z’n bovenarm, waar een geinige tatouage van een  kakkende bosneger prijkte.  De tekening staat symbool voor iets.  Sla me dood, ik weet niet voor wat.  

Door het doelpunt kwamen de Tsjechen op voorsprong.  Ineens waren de Zwitsers in het stadion muisstil en ik durf te wedden, de Zwitsers buiten het stadion ook.  Ik kon niet anders dan gniffelen in m’n Poang van zeven frank.  Hier zie, daar zie, ging het door m’n malle molen, dit is de vereffening voor jullie slecht karma, remember Sabena?  Ik neuriede van la la la la.  In wezen ben ik een erg simpel mens.  In tegenstelling tot de rest van de simpele mensen kom ik ervoor uit.  Dat ik simpel ben, bedoel ik.  

Afijn, you get the picture: ik supporterde voor Tsjechië.  Ik heb het niet voor Zwitsers.  En zeker niet voor hun linksachter Magnin.  Is me dat een lelijkaard!  Cromagnon schoot me te binnen maar eigenlijk is dat een belediging voor de Cro-Magnonmens.  Onze prehistorische versie zag er veel normaler uit.  Ik zweer het: kom die Magnin tegen in een achtersteeg ’s avonds laat en ge schijt zo uw broek vol.  Hij heeft een vooruitstekende onderkaak waarin een okapi zijn voorpoten te weke kan leggen.  En schriel haar dat waarschijnlijk erg stinkt als je er een lucifer in gooit.  En psycho-ogen met daaronder stralend witte tanden.  Een weirdo eerste klas.  Ik kan niet genoeg beklemtonen hoe graag ik zou zien dat Zwitserland de eerste ronde van het tornooi niet overleeft.  

Laat ik de match afronden: de Tsjechen wonnen een erg saaie openingspartij.  Op naar de tweede wedstrijd: Portugal –Turkije.

Portugal tegen Turkije was een beetje het Sint-Jansplein tegen de rest van Antwerpen.  Autochtonen weten waarover ik het heb.  En de rest moet Antwerpen maar eens komen bezoeken.  We wonen in een erg leuke stad.  Exotisch.  Bruisend nachtleven.  Veel beter dan Gent.  Of Reetveerdegem.  Veiliger dan Rotterdam.  Minder geslachtsziekten dan Rio de Janeiro.  

Trouwens, er voetbalde gisteren een Turk mee die ik persoonlijk ken: Hakan.  Hakan is een toffe gozer.  Dat Hakan voetbalt wist ik niet.  En al zeker niet dat hij linksback speelt.  Blijkbaar is de mens de eenvoud en bescheidenheid zelve.  Ik verbaas mij erover dat hij tijd vindt voor een voetbaltornooi.  Hakan houdt immers een succesvolle doe-het-zelfzaak open in de Statiestraat hier in Berchem, achter de hoek.

Portugal tegen Turkije was een wedstrijd van creeps tegen horrorfiguranten.

Ik bedoel: wat de wijven in Cristiano Ronaldo zien is me een raadsel.  Je moet die kneut bestuderen en focus meteen op z’n hals.  Ten eerste: je hebt je fiets nodig om errond te rijden.  Ten tweede: hij kan hem laten opzwellen gelijk een kikker.  Ten derde: z’n uitgesproken adamsappel is affreus.  Alsof  dat niet genoeg is, spreidt hij de benen als hij een vrijschop wil nemen.  In de tijd van Van Moer kreeg je een stierestamp in je kloten als je je zo durfde aan te stellen!

Turkije telt ook een monster in zijn rangen: Servet.  Servet is centrale verdediger.  Had hij niet voor het voetbal gekozen, Turkish Telecom had hem in dienst genomen als zendmast.  Daar had niemand last van z’n afgrijzelijk bakkes gehad.  Hij heeft een befbaard waarvan ik denk: als die tussen de benen van z’n madam regelmatig wordt gesopt dan hoeft zij zich nooit meer te scheren.

En dan nu: voetbal.  De wedstrijd barstte los en zowel Turkije als Portugal trachtte te winnen.  Een aantrekkelijke match leverde het aanvalsspel van beide ploegen op.  Veel beter dan Zweetland tegen Tsjoktsjok.  Toch stond het na een aangename eerste helft nul tegen nul.  Deco had een paar kunstjes vertoond.  Z’n dribbels waren bijna Art Deco.

Pepe, de centrale verdediger van Portugal, besliste de match en mocht gerust de titel Man van de Match claimen.  Hij zette met een simpel eentweetje een paar Turkse verdedigers in de wind en scoorde met een prachtig doch effectief semilobballetje.  Kunnen jullie je daar niets bij voorstellen?  Geeft niets.  De man scoorde, wat belangrijk is voor de stand en de supporters en de gehele entourage van het voetbalcircus.

Tussen haakjes: stel je voor dat je als trainer ook nog eens Meme in de ploeg staan hebt.  Dat zou pas een elftal wezen!  Pepe achterin, Meme voorin en daartussen Nani, wat Portugees is voor kinderoppas, en Moutinho, wat klein schaap betekent.  Voetbal is so much fun.  Daar zijn geen woorden voor.

Op het einde werd ik opgeschrikt door een karatetrap van Aurélio op de kuit van Nani.  Was ik scheids geweest, ik had dwaze Aurélio direct rood voor de negerneus gehouden.  Maar de ref hield de kaarten op zak, zelfs de gele.  Van pure verontwaardiging scoorden de Portugezen niet veel later hun tweede treffer.  De klok gaf toen 92 minuten aan.  Ronaldo passte op Mutinho die een briljante voorzet gaf en Meireles had maar in te tikken.  De volledige rechterarm van de middenvelder van Porto was getatoueerd.  Geen plaatsje huid was nog vrij.  

Tatouages zijn erg in.  Dat is les één van dag één van het Europees Kampioenschap.  Misschien laat ik er ook één zetten in het statiekwartier.  Ik zou voor een tekst opteren, geen tekening.  Poang For Ever.  Of: Mxxx.

Ja, ik zou voor Mxxx gaan.  M’n vrouw is belangrijker dan om het even wat.

De commentaren zijn gesloten.