23-06-08

From Russia with love

Je kan veel zeggen over het EK 2008 maar iets minder typen.  Eigenlijk valt er niet veel te beleven in Zwatserland slash Oosterslijk.  Hoe dat komt, het is mij een raadsel.  België, toch één der smaakmakers van het Europees voetbal, doet niet mee.  Dat zal het zijn: de Rode Duivels worden node gemist.  Wat een mooie zin.
 
Donderdag laatstleden barstten de kwartfinales los.  Dat is reeds een tijdje geleden.  Ik heb gedaan alsof m'n neus bloedde doch u moet mij verontschuldigen.  Ik zat met een inflammatoire infectie op m'n vingerkoten waardoor ik in de onmogelijkheid verkeerde ook maar één woord te typen.  Zelfs de was er teveel aan.  Terwijl het woord de toch tamelijk simpel te typen is.  De.  Ziet u wel.  U heeft daar uiteraard geen boodschap aan.  U wilt weten wat ik van het voetbal vond.

Voetbal is in wezen een simpel spel.  Het is dan ook een spel voor eenvoudige mensen zoals u en ik.  Als u weet waarop ik aanstuur, u mag me steeds mailen.  En dan is het nu ballen geblazen. 

De eerste match was er één waarover ik al bericht heb.  Nu herinner ik het mij.  Ik was in de wolken dat supereend Ronaldo naar huis mocht.  Duitsland stootte door naar de halve finales.  Wat een verrassing.  Vraag het maar aan de Turkse wedkantoren in de Statiestraat.  Ze zullen zeggen: een verrassing, mijn gat.  Turken zijn voetbalkenners. 

Vrijdag waren trouwens Turkije en Kroatië aan de beurt.  Op het eind van deze onwaarschijnlijk saaie wedstrijd kregen de fans een onwaarschijnlijk spannend slot.  Kort samengevat: de Kroaten kwamen voor op pak ‘em beet drie minuten voor het einde, ze waanden zich reeds in de halve finale, doch de Turken maakten gelijk in de blessuretijd.  Het kwam uiteindelijk neer op penalty's en de Turken bekeren verder.  Zo spannend was het nou ook weer niet, achteraf beschouwd.  Fijn is dat de Turken reeds driemaal na elkaar door het oog van de naald kropen.  Met zoveel geluk kan je haast niet anders dan kampioen worden, niet?  Vergeet het, in de volgende ronde ontmoeten de kromzwaarden Fritz.

Zaterdag was het de beurt aan de vliegende wortelen.  Jeemigtepeemig, wat irriteerden die kloothommels mij tijdens de voorronde!  Met hun vervelende kusjes op het smoelwerk van hun melkzuigende kinderen na elk doelpunt!  Met hun supertotaalvoetbal dat zo perfect leek dat het  in een andere melkweg leek geconcipieerd!  Met hun Bouhlarouzkes sympathie en hun Van der Sar manie! 

Rusland was de tegenstander zaterdag.  Het voormalige tsarenland heette de outsider te zijn want Nederland had de wereldkampioen en ex-wereldkampioen overklast in de eerste ronde.  Rusland heeft een Hollandse trainer, de door de wol geverfde Huus Kom Naar Hus Want De Vodka Staat Koud.  Huus lapte het ‘em en hoe!  Zoals ik de hele week luidkeels op het werk had verkondigd: je hebt een Hollander nodig om Holland te verslaan.  Hiddink bewees over een uitstekend elftal te beschikken dat gemakkelijk stand hield tegen de kezen en hen in de verlengingen fysiek aftroefde.  Wat een lange zin.  Rusland won met 1-3.  Poepiegemakkelijk.  Arshavin, de nummer tien van de Russen, was magistraal, een lust voor het oog en samen met Zhirkov de smaakmaker van de ploeg.  Die Zhirkov doet me trouwens denken aan Ludo Coeck.  Ook Ludo had van die leuke krulletjes in het haar.  En daar houdt de vergelijking op.  Grappig.  Ludo was een hark, Arshavin een zakpaling die slingerde en slalomde en balletjeplak aan het voetje etaleerde.  Dat alles echter gecombineerd met efficient voetbal.  Hoedje af. 

Zondag was het de beurt aan Spanje en Italië.  De twee legden een prestatie op de mat waarvan elke neutrale fan spontaan in z'n broek scheet.  Zo saai.  Zo voorspelbaar.  Zo veel man achter de bal.  Zo weinig kansen.  En ga zo maar door.  Ik heb het ongeveer een dikke twintig minuten volgehouden.  Let op, ik ben dan nog een geoefend kijker.  Na de openingsfase gleed ik weg in een diepe coma.  De coma was zo diep dat ik vreesde nooit meer wakker te zullen worden.  Ik droomde van Carmen Pfaff en de neger van de douche en heel veel schunnigs en ik wilde dat het ophield maar het hield niet op, het ging maar door. 

Uiteindelijk werd ik toch wakker.  Ik was nog altijd moe, doodmoe.  Ik opende net op tijd de ogen om de vierde herhaling van het late journaal mee te pikken.  Daarin zag ik dat Spanje doorbekerde.  Zij hadden de spaghettivreters na verlengingen en penalty's uit het tornooi gewipt. 

De halve finales zijn dus: Duitsland - Turkije en Rusland - Spanje.  Wat mij betreft mag Turkije winnen.  Dat zou wat zijn.  Desalniettemin supporter ik voor Rusland.  Arshavin is tot nu toe de revelatie van het tornooi en mag gerust de Maradonna van het Oostblok worden genoemd.  Arshavin is top, pocket, karaat nummer tien, wendbaar, sluw, slim en de terechte opvolger van Zidane. 

Als er ergens in deze of gene wereld gerechtigheid bestaat, gaat Rusland volgende week met de beker naar huis.  Zeg dat GDB het getypt heeft. 

Maar ik vrees dat Gary Liniker gelijk krijgt: voetbal is een spel van negentig minuten tussen twee ploegen en op het einde wint Duitsland altijd.

20-06-08

Kindje verft hemel oranje

Waarop ik gehoopt had, voor gebeden heb, op m'n blote knieën alle heiligen heb aanroepen is dus gebeurd: Ronaldo is uit het tornooi gekegeld.

Alle mensen rondom mij steunden gisteren Portugal.  Ik begreep hen niet.  Net zoals zij mij niet snapten.  Waarom, GDB, vroegen zij mij massaal, waarom zijt gij voor den Duitsch?  Ik ben niet voor Duitsland, antwoordde ik, maar tegen Ronaldo.  Dat onnozel soepkieken met z'n oneindige reeks gestes.  Met z'n slingerende, Steven Hawkins-achtige kattepoot.  Met z'n adamsappeltje van het zevende knoopsgat dat veel te hard geaccentueerd wordt als z'n hals de vleugels spreidt.  Met z'n open benen pose net voor ie een vrijschop neemt.  Ik ben blij dat de flurk niet verder bekert.  Dag Cristianootje, wip in uw autootje en keert terug naar dat debiel Portugal.  Zingt een fado en laat ons verder met rust.

Maar GDB, roept men vervolgens uit: Portugal is niet enkel Ronaldo!  Nee, maar het scheelt niet veel.  Daarbij: Portugezen zijn matennaaiers.  Dat bewees Figo overduidelijk in de vorige wereldbeker in een regelrechte oorlog tegen onze gewaardeerde noorderburen.  Mijnheer Figovijg naaide Boulahrouz een rooie kaart aan na een onschuldig tikkie tegen de dij en een theatrale duik van de Portugees.  Wat typ ik: theatraal?  Het was verdomme overacting tot de -nde macht!

Uitgerekend diezelfde Boulahrouz heeft notabene woensdag z'n kindje verloren.  Hij deed dat niet doordat het werd opgepikt en in een kelder werd opgesloten waar het vervolgens gedwongen seks moest hebben met een vuig Oostenrijks individu.  Nee, hij verloor z'n kindje vlak na de geboorte, wat veel erger is.  Al de woorden die hij het wilde toefluisteren.  Alle genegenheid die hij het wilde schenken.  Al de liefde to be.  Alle toekomstige kusjes.  Alles tevergeefs.  

Maar de struise verdediger moet niet treuren.  

Zijn kindje zal de hemel oranje verven.

En de zilvervloot zal schitteren.

Het is hun tijd.  Je voelt het aan elk detail.  Je merkt het aan Dzèk op tv.  Je ziet het in de ogen van meester Marco:  Het is hun tornooi.  Het is tijd dat het oude continent zich opmaakt voor de clash der giganten volgende week zondag: Duitsland - Nederland.

En weet je wat?  Er zal deze keer geeneens sprake zijn van wraak of oorlog of vechten tot der dood.  Hein is ondertussen al langs geweest.  

Voetbal is vooral een spelletje.

Na de finale zullen tranen met tuiten gehuild worden.

10:00 Gepost door Geert De Busschere in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ek 2008, boulahrouz, kindje, oranje, oranje, zilvervloot, ronaldo, cristiano, portugal |  Facebook |

17-06-08

Voorrondes Klooirondes

Het is best dat Aad de Mos mij op m'n plicht wees.  Zoniet had ik met geen letter over de voorrondes geschreven.  Goedendag, dit is GDB vanuit z'n Poang van zeven frank met zijn ongeëvenaarde mening over het EK 2008.

Voorrondes zuigen grote tijd.  Zeg dat GDB het getypt heeft.  De lullomatchen zijn een maat voor niets, zelfs in de poule des doods.  Poule des doods, mijn gat!  Als de Kezen met drie tegen nul winnen van Italalalalala en vier één van Frankrot dan kan je de groep bezwaarlijk de poule des doods noemen.  Kaaspoule had een betere naam geweest.

Ik zal hier niet alle matchen van de voorrondes oprakelen.  Jullie zullen begrijpen dat ik niet gek ben.  Krankzinnig zijn de toeschouwers die geld hebben neergeteld om de matchen van Zwitserland en Oostenrijk te bekijken.  Ik kan veel schrijven over de voetbalkwaliteiten van die vaginale landen maar ik zal jullie sparen.  Risee is het woord dat mij te binnen schiet.  

Laat ik de poepen behandelen, de groepen bedoel ik.  Groep A om te beginnen.  Jullie merken: logica is mij niet vreemd.  In groep A is Portugal het sterkst gebleken.  Met hun stokoude coach Scolari en speknekstar Ronaldo steken ze mijlenver boven de rest uit.  Wie vergezelt hen naar de volgende ronde?  Turkije.  Is dat een verrassing?  Ja, na de verbijsterende wedstrijd tegen Tsjechië waarin de kromzwaardliefhebbers vijfennegentig minuten op achtervolgen waren aangewezen.  Nee, omdat Turkije qua uitstraling, grootte, alcholholverbruik en algehele koosjerheid ver boven Tsjutteruttuttië uittorent.  Soms flip ik, geloof ik.  Hebben jullie trouwens gezien hoe de doelman van de Tsjechen, Petr Cech (ha ha), afging als een gieter in de regen?  Il faut le faire: een balletje droppen voor een Turkse voet vijf minuten voor affluiten met je ploeg op één doelpunt voorsprong.  Langs de andere kant: wat is nu 1 goal verschil?  Polak, de box-to-box fak, had het maar moeten afmaken.  Maar nee, kak, hij schoot tegen de paal.  Tsjechië naar huis dus.  Ik zal hen niet missen.  Met hun boomlange, stuntelige Köller en hun Anderslechtcontingent.  Fuck you, dudes.  Druip naar Pilsner af en drinkt jullie een stuk in jullie kraag.

Amaai. Wat was dat een lange bespreking.  Nochtans was A niet zo interessant.  B dan maar.  Daar balt Duitsland.  Duitsland gaat natuurlijk over.  Daar had het één goeie match voor nodig (tegen Polen) en één slechte waarin droog het thuisland naar huis werd gespeeld (beetje rare zin).  Oostenrijk en Polen zijn met andere woorden de afvallers.  Kroatië eindigt in deze groep verrassend eerste omdat het van Duitsland kon winnen.  De Kroaten zijn dan ook mijn favoriet.  Ik zal jullie een geheimpje verklappen: op bepaalde tijdstippen voel ik me ook Kroaat.  

Groep C is Keesdomein.  Nederland is te sterk voor de wereldkampioen en voor de ex-wereldkampioen.  Ligt dat aan de Hollanders of aan de tegenstand die zich arrogant opstelde en als kutminiemen met een lobotomie voor de aanval kozen?  Ik denk het laatste.  Laat Nederland tegen een kuitenbijtend land shotten en zij verliezen.  Echt.  Je denkt toch niet dat Nederland vandaag tegen Roemenië zal winnen zeker?  Alhoewel...  Roemenië moet ook weer komen want ze kunnen niet achterover leunen en de dingen op z'n beloop laten.  Anders maken Italië en Frankrijk uit wie samen met Nederland naar de kwartfinales gaat.  Dat ze verdomme hun plan trekken in groep C.

Of nee, wat ik nog kwijt wil: de kaaskoppen worden geen Europees kampioen.  Geen!  Waarom niet, GDB?  Ze brengen toch schoon voetbal?  Ga toch een eindje turnen, kwiestenbiebels!  Holland kan niet winnen tegen verdedigend ingestelde ploegen.  Niet!  Ik zeg dat zij geen stamina genoeg hebben.  En speltechnisch inzicht!  En karakter!  Verdomse kloothommels!  Hebben jullie de knuffels met hun kleintjes gezien?  Jeannollen!  Spastische wortels!  Gefrituurde kroketetten!  

Grrr.  Groep D.  Dat is de interessantste groep van het hele EK.  Met übertoffe landen zoals Griekenland dat jammer genoeg met z'n fikken al uit het tornooi gebonjourd is.  Spijtig want zij hadden een unieke George Clooney kloon onder de deklat.  Voorts zijn daar de Spanjolen.  Zij zijn al zeker van een kwartfinaleplaats en terecht want Torres en Villa zijn dé spitsen in vorm.  In de laatste match van de voorronde zullen Zweden en Rusland uitmaken wie naar de volgende ronde mag.  Ik supporter in elk geval voor Rusland.  De Russen maken op mij een prima indruk.  In tegenstelling tot de ver vervlogen tijd waarin de Rode Duivels hen naar huis speelden, hebben de Russen nu wel fysiek.  Met name twee spelers maken op mij een uitstekende indruk: de razendsnelle Yuri Zhirkov en de wendbare spits Roman Pavlyunchenko.  Het team wordt bovendien gecoacht door tovenaar Guus Hiddinck.  Rusland speelt dan ook de halve finales.  Minstens de halve finales.  Als zij het tornooi niet winnen...

Mijn prognose voor de finale is: Kroatië - Rusland.  Al kan het voor hetzelfde geld Portugal - Nederland worden.  Of Rusland - Nederland.  Of Kroatië - Portugal.  In elk geval: zoiets wordt het: twee landen die het negentig minuten tegen elkaar opnemen en langer als het moet.  

Zo.  Ben ik voetbalkenner of niet?  Me dunkt van wel. 

09:17 Gepost door Geert De Busschere in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: c, d, voetbal, ek 2008, voorrondes, voorronde, groep, a, b |  Facebook |